Milli İstihbarat Akademisi'nin açıkladığı yeni çalışma, İsrail'in yayılmacı hamlelerinin Gazze'de soykırım boyutuna ulaştığını ve Türkiye'nin 'Terörsüz Bölge' projesinin bu tehdide karşı kilit bir savunma mekanizması işlevi gördüğünü ortaya koyuyor.
Milli İstihbarat Akademisi'nin hazırladığı yeni inceleme, İsrail'in genişleme politikalarının arkasındaki tarihsel, dini, siyasi ve askeri dinamikleri derinlemesine masaya yatırdı. Çalışma, Tel Aviv yönetiminin bölgedeki hâkimiyet arayışında ABD'nin oynadığı belirleyici rolü, ülkenin askeri kapasitesinin sınırlarını ve bu durumun Ankara için yarattığı riskleri ile alınması gereken stratejik önlemleri ayrıntılı biçimde ele aldı.
Raporun girişinde söz alan MİA Başkanı Prof. Dr. Talha Köse, İsrail'in Gazze'de işlediği soykırım, Batı Şeria'daki fiili ilhak girişimleri ve Lübnan-Suriye hattındaki saldırganlığın küresel güvenliğin ciddi şekilde zedelenmesine neden olduğunu vurguladı. Köse, İsrail'in Doğu Akdeniz'den başlayıp Kızıldeniz ve Afrika Boynuzu'na kadar uzanan bir genişleme stratejisi izlediğini ve iki devletli çözümün fiilen işlevsiz hale geldiğini belirtti.
Köse, Türkiye ve İsrail'in güvenlik algısındaki temel farka işaret ederek şunları kaydetti: 'Türkiye'nin güvenlik felsefesi, komşu ülkelerin egemenliğinin, toprak bütünlüğünün ve kurumsal güçlenmesine odaklanırken; İsrail, kendi güvenliğini çevresindeki aktörlerin zayıf, parçalanmış ve dış müdahalelere açık tutulmasına dayandırmaktadır.'
Çalışmada, İsrail'in yayılmacı hedeflerini dini argümanlarla meşrulaştırdığı ve siyasetin dışındaki radikal sağ ile yerleşimci grupların devlet bürokrasisinin merkezine yerleştiği ifade edildi. Bu yayılmacılığın geçici bir hükümet politikası değil, yasal düzenlemelerle kalıcı hale getirildiği ve olası bir iktidar değişikliğinin bile bu stratejiyi tek başına durduramayacağı vurgulandı. Ayrıca 7 Ekim sonrası sürecin, işgal politikasını Gazze'de soykırıma varan yeni bir boyuta taşıdığı belirtildi.
İsrail'in sahip olduğu ileri teknoloji ve askeri üstünlüğün, uzak coğrafyalarda operasyon imkânı tanısa da uzun soluklu ve yoğun savaşlarda tek başına yetersiz kaldığı tespiti yapıldı. İsrail-İran geriliminin, Tel Aviv'in ABD'ye olan yapısal askeri bağımlılığını gözler önüne serdiği raporda, Gazze'deki katliamların özellikle ABD'deki genç nesil arasında yarattığı öfkenin, Washington'ın koşulsuz desteğinin sürdürülebilirliğini sorgulattığı aktarıldı.
Raporda, İsrail'in askeri üstünlüğünün taktiksel kazancın ötesine geçerek kalıcı bir bölgesel hegemonyaya dönüşemeyeceği, aksine bölge ülkelerini alternatif güvenlik ittifaklarına yönelttiği belirtildi. Bölge güvenliğine dair önerilerde bulunan çalışma, İsrail'in müdahale sahasını genişletmek için toplumsal, etnik ve mezhepsel kırılganlıkları istismar ettiğine dikkat çekti.
Bu bağlamda, Türkiye'nin öncülük ettiği 'Terörsüz Türkiye ve Terörsüz Bölge' vizyonunun hayati bir stratejik direnç unsuru olduğu vurgulandı. Rapor metninde şu değerlendirmeye yer verildi: 'Terörsüz Bölge süreci, Türk, Kürt ve Arap toplumları arasındaki tarihsel ve toplumsal bağları pekiştiren en güçlü stratejik dayanıklılıktır. Bu süreç, dış güçlerin etnik farklılıkları ve güvenlik zaafiyetlerini müdahale aracı olarak kullanmasını engelleyecek ve bölge devletlerinin egemenlik kapasitesini artıracaktır.'
