Bristol Üniversitesi ve Smithsonian Tropikal Araştırma Enstitüsü'nün ortak çalışması, Orta ve Güney Amerika'nın yağmur ormanlarında yaşayan Heliconius kelebeklerinin olağanüstü uzun ömür sahibi olduğunu ve yaşlanma etkilerini büyük ölçüde baskıladığını ortaya çıkardı.
Çoğu kelebek türünün yaşam süresi birkaç hafta ile sınırlıyken, Heliconius türlerinin bir yıla kadar hayatta kalabildiği tespit edildi. Bu türlerin yetişkinleri, yalnızca nektarla beslenen diğer kelebeklerin aksine polen de tüketmektedir. Ancak araştırmacılar, poleni diyetten çıkardıklarında bile bu kelebeklerin uzun yaşam avantajını sürdürdüğünü gözlemledi. Polen yiyen Heliconius hecale ile polen tüketmeyen yakın akrabası Dryas iulia arasında yapılan karşılaştırmalı deneylerde, H. hecale'nin polen olmadan da belirgin biçimde daha uzun yaşadığı görüldü.
Araştırma bulguları, uzun ömürde beslenme faktörünün yanı sıra genetik ve evrimsel farklılıkların da etkili olduğunu gösterdi. Kas gücü ve fiziksel performans testlerinde yaşlanan D. iulia bireylerinde güç kaybı yaşanırken, yaşlı H. hecale bireylerinde herhangi bir fiziksel gerileme veya kas kaybı gözlemlenmedi. Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışmaya göre Heliconius türlerinin ortalama yaşam süresi yakın akrabalarına kıyasla yaklaşık üç kat daha uzun. En uzun ömürlü tür olan Heliconius hewitsoni 348 güne kadar yaşarken, kısa ömürlü Dione juno türünün yaşamı 14 günde sona eriyor. Bu durum, aynı aileye ait iki tür arasında yaklaşık 25 katlık bir ömür farkı olduğunu ortaya koyuyor. Bilim insanları, yakın evrimsel geçmişte bu denli büyük bir yaşam süresi farkının oluşmasının, yaşlanma biyolojisi ve uzun yaşam mekanizmalarının anlaşılmasında kritik bir model sunduğuna dikkat çekiyor.
