Toprak ve su varlıklarının muhafazası, aşınma süreçlerinin engellenmesi ile doğal dengenin sürdürülebilirliği için özel statüye sahip muhafaza ormanlarının toplam sayısı 60'a çıktı.
İklim değişikliğinin şiddetlenen etkileri, susuzluk, çölleşme ve biyoçeşitlilik azalması gibi küresel riskler, mevcut orman ekosistemlerinin muhafazasını yeni alan yaratımıyla eşdeğer bir öncelik konumuna getirmiştir.
Orman Genel Müdürlüğü (OGM), Tarım ve Orman Bakanlığı bünyesinde yalnızca orman alanlarının fiziki büyüklüğünü artırmakla yetinmeyip, mevcut ormanların ekolojik sağlamlığını ve biyolojik değerini muhafaza etmeye yönelik kapsamlı çalışmalar yürütmektedir.
Su kaynaklarının muhafazası, toprak kaymasının engellenmesi, biyoçeşitliliğin devamlılığı ve iklim değişikliğinin olumsuz etkilerinin minimize edilmesi gibi kritik konularda ormanların oynadığı stratejik rol, koruma şemsiyesinin genişletilmesini zorunlu kılmaktadır.
OGM, ulusal iklim politikaları ve uluslararası çevre standartlarıyla uyumlu biçimde, Türkiye'nin doğal orman dokusunu korumak, biyoçeşitliliği güvenceye almak ve iklim değişikliğiyle mücadele kapasitesini artırmak amacıyla muhafaza ormanı alanlarını genişletmektedir.
Doğal mirasın gelecek kuşaklara aktarılmasını misyon edinen kurum, 2053 Net Sıfır Emisyon ve Yeşil Kalkınma vizyonları çerçevesinde muhafaza ormanı sayısını ve toplam yüzölçümünü sistematik olarak artırmaktadır.
Söz konusu çalışmalar neticesinde, yeni belirlenen bölgelerin dahil edilmesiyle Türkiye genelindeki muhafaza ormanı sayısı 55'ten 60'a yükseltilmiştir.
Yeni katılan bölgelerle birlikte bu ormanların toplam alanı 246 bin 446 hektardan 258 bin 387 hektara çıkmış olup, yaklaşık 12 bin hektarlık ek orman alanı daha özel koruma rejimine tabi tutulmuştur.
Doğal yaşam döngüsünün sürekliliği için vazgeçilmez olan bu alanlar; toprak muhafazası, su dengesinin sağlanması, sel ve erozyon risklerinin düşürülmesi, yaban hayatına destek verilmesi ve karbon yutak kapasitesinin korunması gibi çok katmanlı ekolojik görevleri üstlenmektedir.
