Bilim insanları, nisan ayından itibaren gezegenimizin çekim alanına hapsolan ve yaklaşık iki metre çapında olduğu belirlenen '2026 QQ8' adlı doğal asteroidin varlığını doğruladı. Uzmanlar, bu geçici uydunun aralık ayının ilk haftasında Dünya yörüngesinden ayrılarak Güneş etrafındaki serbest hareketine döneceğini açıkladı.
Son dönemlerde Dünya, yörüngesinde kısa süreli bir yolcuya ev sahipliği yapıyor. Gök bilimcilerin gerçekleştirdiği çalışmalar, nisan ayında gezegenin kütle çekimine takılan minik bir asteroidin geçici olarak etrafımızda dönmeye başladığını kanıtladı.
Çapı yaklaşık iki metre olan bu cisim, bilimsel terimlerde 'mini uydu' olarak anılıyor. Uluslararası Astronomi Birliği Küçük Gezegen Merkezi tarafından ekim sonu itibarıyla '2026 QQ8' koduyla kayda geçen bu gök cisminin, aralık ayının başında yerçekimi alanından kurtulup Güneş çevresindeki yörüngesine geri döneceği öngörülüyor.
Cismin boyutunun küçük ve parlaklığının düşük olması, yapay bir uydu artığı mı yoksa doğal bir meteorit mi olduğunun belirlenmesini zorlaştırdı. Macaristan'daki Konkoly Gözlemevi'nden astronom Krisztián Sárneczky tarafından ağustos ayında tespit edilen objenin yörünge verileri, ancak haftalar süren detaylı analizlerin ardından netleşti.
Arizona eyaletindeki Lowell Keşif Teleskobu ile Hawaii'deki Mauna Kea teleskobu kullanılarak güneş radyasyonunun cismin hareketine etkisi incelendi. Elde edilen bulgular, 2026 QQ8'in uzay çöpü değil, tamamen doğal bir gök taşı olduğunu kesinleştirdi. Geçmişte de 2006 RH120 ve yaklaşık üç yıl boyunca Dünya yörüngesinde kalan 2020 CD3 gibi benzer doğal mini uydular gözlemlenmişti.
Küçük Gezegen Merkezi Müdürü Matthew Payne, Dünya'nın bu tür geçici ziyaretçilerle karşılaşmasının o kadar da istisnai olmadığını dile getirdi. Çok ufak boyutları ve yüksek hızları nedeniyle genellikle tespit edilemeyen bu cisimler, yavaş bir hızla Dünya'ya yaklaştıklarında gezegen ile Ay'ın yerçekimi etkisiyle geçici bir yörüngeye hapsolabiliyor.
Uzmanlar, 2026 QQ8'in Dünya ile çarpışma riski taşımadığını vurguluyor. Payne, cismin boyutu gereği atmosfere nüfuz etse bile zararsız şekilde dağılacağını ve gökyüzünde sadece parlak bir meteor izi ile hafif bir ses oluşturacağını belirtti.
Büyük çoğunluğu Mars ile Jüpiter arasındaki asteroit kuşağından kaynaklanan ve Dünya yakın yörüngelerinde dolaşan bu cisimlerin sayısı önümüzdeki yıllarda artacak. Şu ana kadar Güneş Sistemi'nde yaklaşık 1,5 milyon gök cismi sınıflandırılmışken, Şili'de yer alan ve dünyanın en büyük dijital kamerasını barındıran Vera C. Rubin Gözlemevi'nin başlattığı 10 yıllık dev tarama projesi bu rakamları değiştirecek. Tarama tam kapasiteyle devreye girdiğinde, bilinen gök cismi sayısının 5 milyon seviyesine çıkması öngörülmektedir.

















